Kredietcrisis en hyperalimentatie bij kanker

bron: volkskrant blog sept 2008

Ooit zeiden de indianen "Aan der einde der dagen zullen de blanken weten dat geld niet te eten is".
Hugo Chaves - als nazaadje van de Indianen - verwoordde het wat moderner met "The American madness of the Financial Casino".
De Nederlandse Pers gebruikte de sensationele zinsnede "Het bloedbad op de financiële markt".
Honderden miljarden dollars en euro's werden de afgelopen weken in omloop gebracht om "de gebakken lucht economie" van het rijke Westen te redden.
Onderwijl riep de reddende angel uit Amen Rika - dessert Bush - dat deze crisis slechts een "schoonwassen van misstanden in de financiële wereld" betrof.
Ook een economisch hoogleraar van de Erasmus Universiteit verhaalde publiekelijk dat er in zijn ogen slechts sprake was van "paniekvoetbal" en dat de ware economie nog steeds kerngezond was.
Zou hij samen met Balkenende in het Ivoren Torentje in het Haagse de miljoenennota hebben opgesteld?
Tot ongeveer een half jaar geleden werd ik nog uitgelachen met mijn doemscenario over het verloop van de verkankerde wereld, die in 2007 zijn grootste economische crisis ooit zou tegenkomen.
Voor velen was dit het bewijs dat "deze gewezen kanker-reseacher" met zijn doemscenario over de eindtijd een valse profeet bleek te zijn.

Met een lach en een traan kijk ik terug naar het wereldcongres "From woundhealing to cancer" in 1980 aan de Erasmus Universiteit, dat eindigde met een open dialoog over de toendertijd al populair geworden behandeling van terminale kankerpatiënten: "hyperalimentatie".
Het was een theoretiseren over natuurlijke celspecialisatie door energiegebrek en de "economische scheefgroei in het lichaam bij kanker"
Nog geen jaar later verhaalde ik op een wereldcongres "alternatieve geneeskunde" met als titel "Cancer, it's like economy" hoe theoretisch de verkankerde wereld - net als bij celwoekering - nog gered zou kunnen worden door totale ontwaarding van de voedings-elicter voor de economie: geld.
Het waren toendertijd nog gissingen, daar ik nog steeds zoekende was naar "het sleuteltje op het doosje" ten aanzien van deze wildgroei van cellen, die niet voor niets de cryptische naam droeg van "kwaad en aardig te zijn".[ zie ook het boekje "De luxe van een kankercel te zijn" op http://www.wetenschap-eindtijd.com/ ]

Laat mij U lezer kort door de bocht verhalen wat er nu in de terminale fase van de wereldse verkankering aan de hand is.
Naar medisch model - alle cycli zijn elkaars gelijke - is deze injectie van geld als zijnde de voedingsbodem van de economie niets meer dan "hyperalimentatie, waardoor het lijdend bestaan van de mensheid als geheel nog even wordt gerekt".
Wat houdt deze hyperalimentatie precies in?
Iedereen weet dat kanker een proces is van progressieve uitmergeling van het lichaam ten behoeve van de kankercel
Anders gezegd: Kanker is een groeiende energienood in het lichaam, waarin de kankercel steeds rijkelijker wordt gevoed totdat beide onder die energienood bezwijken.
Werelds vertaald: "een progressief groeiende gebakken lucht economie".

Hyperalimentatie betekent letterlijk "overvoeden".
Voor het gezonde lichaam betekent dit dat de extra voeding wordt opgeslagen in de vorm van vet. Het is een "vetpot" voor slechte tijden.
Voor een terminale kanker betekent dit in de eerste plaats dat uitgemergelde niet-kankercellen weer normaler gaan functioneren, maar voor de kankercellen zelf betekent dit dat zij hun macht hervinden en verder kunnen gaan doorwoekeren in het verkankerde lichaam.
De kankercel zal het merendeel van de voeding incasseren, waardoor zij nog ongespecialiseerder en agressiever wordt.
Is het niet onvoorstelbaar hoe precies alle cycli elkaars gelijke zijn?

Sorry, ik durf het doemscenario van deze economische "hyperalimentatie" nauwelijks aan het geduldig papier toe te vertrouwen. Gelukkig wordt ik hierin gesteund door een recent artikel in "The Dutch Financial Times" - de NRC - hoe banken bij een eventuele collaps U "gebakken lucht garantie" hebben gegeven ten aanzien van Uw hypothecaire leningen". Geen dus!
Het is ongeveer zoals de volkswijsheid luidt "Geld maakt geld" en "armoede maakt armoediger".
Deze injectie van geld zal de rijken der aarde nog rijker maken en de armen nog verder uitmergelen totdat...
Helaas is het zoals ik aan het eind van DVD 2 uiteenzette "Arbeid adelt en de adel arbeid niet". Gaat het allemaal fout dan zullen de rijken der aarde zich slechts beroepen op "Wir haben es nicht gewusst".
Kijkend in de geschiedenis der culturen - die zich als ware cyclus - tot het einde der dagen zal herhalen, zal de collaps van de wereldse verkankering zeker niet zonder slag of stoot verlopen. Het enige verschil met vorige culturen is hooguit dat er toen nog geen verkankerde wereldsamenleving was en "de rijke der aarde van toendertijd" nog een beloofd land hadden om naar toe te vertrekken om het opnieuw te proberen.
Helaas, helaas!
We mogen dan volgens het sensatie-medium bij uitstel "De Telegraaf" nog steeds niet "de Pineut" zijn, maar dit is niets meer dan "struisvogel-politiek" om het dom gehouden volk maar zo lang mogelijk rustig te houden.
Maar!
"Geluk is met de domme", want hoe de verkankerde wereld er momenteel ook uitziet, er zijn levend in "het hier en nu" ook lichtpuntjes.
Kanker is - zoals ik eerder beschreef - een ultimate poging van het lichaam om het leven door middel van interne recycling te rekken.
De verkankering van de Westerse cultuur is onderdeel van een cultuurcyclus, waarover ik eerder schreef.
In het weten dat alles zo groot zo klein is, zie ik de mensheid als samenleving als geheel: "een groot lichaam", waarin iedereen zijn functie heeft.
Zo beleef ik kanker van de Westerse wereld zeker niet losstaand, maar als kanker van een van de organen van dat lichaam.
Aangezien alle cycli elkaars gelijke zijn, leven wij allemaal en niet alleen de rijke kankercellen van de wereld wel in "overtijd" om het leven als geheel te rekken .
Wij kankercellen zullen van deze hyperalimentatie nog even genieten van de keerzijde van dit kwade gezwel: rijkdom.
Met ander woorden: Wij mogen ons gelukkig prijzen als kankercellen in de wereldsamenleving te staan.
Maar het is wel het rekken van het leven als geheel, die - aan het einde der dagen - rijk en arm naar de verbrandingsoven van het crematoruim "Uranus" zal voeren.
Tenslotte stond alles al in de sterren beschreven en dit werd ooit nagelaten als "De begeerte van materialisten, die zijn gelijke niet kent".

De terminale fase van onze kwaad-en aardigheid

bron: volkskrant blog april 2008


De terminale fase van de wereldse scheefgroei -in dokterstermen kanker- kleurt nu onze tijdgeest en velen wanen zich al in het Paradijs van liefde, vrede en harmonie.
Nog pas 2,5 jaar geleden begon ik deze weblog met een artikel over de verkankering van de wereldsamenleving, die toen al uitzaaiingen kende.
Het was zo'n 20 jaar daarvoor dat ik die vreemde vergelijking met kanker zag.
Het was zo'n 15 jaar geleden dat ik die vergelijking niet vreemd meer vond na een kleine 20 jaar zoeken naar de basale oorzaak van ons lijden aan onze kwaadaardigheid als ware Tweedrachtzaaiers, zoals de Bijbel ons noemde: kwaad en aardig!
Het was niet vreemd meer, omdat ziekte zijn oorsprong vond in ons denken /onze mind.
Toen wist ik dat onze Westerse samenleving een mentaliteit had, die tot die "tweedrachtige" verkankering in lichaam en geest leidde.
In het lichaam heet het het kwaad te zijn, maar in de geest van leven is het aardig.
Het artikel viel bepaald niet in zulke goede aarde en werd zelfs door weldenkers openlijk verketterd als zijnde de reïncarnatie van Hitler.
Raar?
Neen, want hoe kunnen wij ons druk maken, terwijl we zwelgen in rijkdommigheid als één van de rijkste landen ter wereld en bovendien - net als kanker - alleen maar groeiden in rijk aan materie en arm van geest!
Ja!!! Wij - de Westerse wereld - zijn de kanker, die de rest van de wereld uitmergelt.
Wij zijn de bakermat van de wegwerpmaatschappij, die nu onze wereld in razend snel tempo vervuilt: op land, ter lucht en in zee.
En onderwijl houden we maar niet op om anderen als schuldigen aan te wijzen voor deze mass-polution en zeker nu het ons even wat minder gaat.
Nu hebben we een nieuwe vijand: een vijand, die onze mensenrechten aan zijn laars lapt : China.
De hele wereld lijkt in de bres te springen voor Tibetaanse monniken, die lijden aan "onvrijheid", terwijl wij hier als in een open gevangenis leven.
En dat terwijl deze nieuwe hysterische hype het gevolg is van een jarenlange weloverwogen actie van Amerika, die met de komst van de Olympische Spelen de tegenspeler van "de Westerse economie moet groeien om gezond te blijven" nabootste.
Is Amerika bezig zijn grootste concurrent op de zogenaamde "vrije markt economie" in diskrediet te brengen om straks met vereend goedvinden de nucleaire aanval te openen?
Misschien lacht U het weg als doemdenkerij, maar dit zijn wel de Bijbelse Profetieën!
Misschien lacht U het nu helemaal weg, want voor velen zijn Kerk en Staat twee totaal verschillende Instituten
Misschien ook wilt U het niet geloven, omdat het te belachelijk lijkt voor woorden.
Maar het tegendeel is helaas wel waar.
Jarenlang werden tienduizenden Amerikanen voor een zogenaamde vakantie naar Nepal gestuurd. Na overnachting in één van de duurste hotels in Kathmandu kregen ze via de Amerikaanse ambassade een doorreisticket naar buurland Tibet om... tweedracht te zaaien.
Mensenrechtenorganisaties ... Een heel bedenkelijk spel van onze kwaadaardigheid!
Degenen op de werkvloer die totaal onbewust zijn van wat er zich achter de schermen plaatsvindt , doen in de arme landen - die bloeden voor onze welvaart - beslist zeer veel goed en menslievend werk.
Maar achter de schermen ziet deze Human Rights Organization er bepaald niet zo menslievend uit.
Achter de schermen ziet het er minstens zo smerig uit als de drie oorlogen tegen Irak, de Bin Laden hetze of de 9-11 story.
Achter de schermen ziet het er minstens zo luguber uit op welke wijze wij geïnformeerd worden door de ogenschijnlijk "vrije media".
Het is in alles de schijn die bedriegt!

Het is nu 3 jaar geleden dat onze zoon besloot definitief naar Nepal af te reizen om daar te gaan werken in opvangcentra voor kinderen, die daar verloren rondlopen.
Het heette ontwikkelingswerk te zijn!
Voor zijn vertrek informeerde ik hem over de beangstigende wereldsituatie en het kwaadaardige dat zeker ook in de sector ontwikkelingswerk te zien moet zijn.
Een gewaarschuwd mens telt voor twee en misschien dat U dat beleeft als oproerkraaien, maar hij had zijn ogen bepaald goed open.
Al langere tijd was hem opgevallen dat de driemaandelijkse bezoeken van "hoge bomen" der Human Rights totaal ongeïnteresseerd waren in het leed wat daar geleden werd. Al langere tijd was hem opgevallen dat de "withoofden" zoals men de westerling daar noemt steeds argwanender werden bekeken.
Men had ze ooit binnengehaald onder het mom van sociale verbetering, maar dat bleek de schijn die bedriegt. Het bleek de welbekende kip met de gouden eieren te zijn en niets meer!
Kortgeleden waren er in Nepal verkiezingen en - alsof de maat vol was - werd er massaal voor het ware sociaal communistische Maoïstische Regiem gestemd.
Per acuut werd de "grijpstuiver-kraan" - de aalmoes waaronder hij werkte - van hoger hand dichtgedraaid met als mededeling dat Nepal op de verdachte terroristenlijst was geplaatst.
En last but not least...
De journalistieke propaganda van de Westerse journalisten legden de enkele straatrellen die er waren vast alsof het "the most sensational story ever captured" was en dat waren de beelden die de wereld in werden gegooid. Dat is wat blijft hangen als beeltenissen.
Spanning en sensatie is wat de mens wil en daar zit brood in. Brood en spelen voor het volk, omdat men - levend in overbeschermde weldadigheid - de normale levensspanning mist.
De televisie en Hollywood werden niet voor niets zo'n eclatant succes.

Zo'n politieke ommekeer op zich is zeker voor onze begrippen heel normaal in onze vermeende democratie; niet beseffend dat dit onderdeel is van een politiek die heet "Verdeel en Heers".
Maar kijkend naar de wereld als een grote "gemeen"schap, waarbij de laatste heersende cultuur de meest geslepen is als het op overleven aankomt, ziet deze omwenteling er wel bepaald anders uit.
Het is dan ook zeker niet toevallig dat India kortgeleden openlijke kritiek op Amerika heeft geuit tegen de aanhoudende zwartmakingen van Iran over het bezit van mass destruction weapens.
Is het Oostblok zich langzaam maar zeker aan het verenigen tegen de "wel- en kwaaddadige" "verkankerende" Westerse manier van leven?
De tekenen zijn vele!
Betekent dit dat het verkankerde Westen de wereldhegemonie lijkt kwijt te raken en definitief moet gaan kiezen voor "gewelddadigheid" om te proberen zijn macht vast te houden?
Is het de geschiedenis, die zich tot het einde zou herhalen?
Sommige hooggeplaatste Westerse leiders beweren nu - in hoogmoed gevallen - dat de zogenaamde beurscrisis slechts een "natuurlijke" tijdelijke correctie is en dat zelfs van echte voedselschaarste geen sprake is.
Wie zal deze "hoogwaardige" mensen tegenspreken en wat heeft het voor zin?

Ik kijk als dokter in het weten dat "Alle cycli elkaars gelijke zijn" naar de snel verslechterende situatie in de wereld en vrees dat er nog slechts één kruid tegen opgewassen is: Het kruitvat!
Er is slechts één oplossing: zelfoplossing!
Was niet ooit één voorzegging: Branden in Uranus aan het einde onzer dagen?

NRC Klimaat zin en onzin

Links naar NRC klimaat blog

http://www.nrc.nl/klimaat/2011/10/14/voedselzekerheid-is-snel-uit-balans/

http://www.nrc.nl/klimaat/2011/12/20/vervuilen-is-veel-te-goedkoop/

http://www.nrc.nl/klimaat/2012/01/10/opwarming-blokkeert-een-nieuwe-ijstijd/

http://www.nrc.nl/klimaat/2012/01/30/wetenschappers-geloven-niet-in-klimaatcrisis/

http://www.nrc.nl/klimaat/2012/03/14/groenland-is-gevoeliger-dan-gedacht/

http://www.nrc.nl/klimaat/2012/03/23/duurzaam-in-tijden-van-waterschaarste/

http://www.nrc.nl/klimaat/2012/03/27/het-holoceen-loopt-ten-einde/

http://www.nrc.nl/klimaat/2012/03/06/weer-of-geen-weer-dat-is-de-vraag/

The Genesis of Illness

bron: geocities.com (bewustwording/medical_hypotheses)

Open letter for Medical Hypotheses

THE GENESIS OF ILLNESS

S.W. Bok: medical researcher / cellphysiologe

p/a: Apartado 195, 7300 Portalegre, Portugal


Dear colleagues,

After 14 years studying at the University I became a medical specialist, a surgeon. I became a medical specialist like my father and grandfather: a family tradition.

But at the end of my study I felt totally unhappy by having responsibility for others.

Medical doctor? Surgeon? I did not know what health was. I did not know what illness was. I did not know what cancer was or AIDS. I did not know anything.

The only thing that I learned were trics with which one knew empirically, that 'our enemy' death disappeared for a while and with which I was able to earn money. I took the responsibility of a docter /a surgeon, but with fear. Due to this fear my real study began at the moment that the society forced me to take this 'false' responsibility for others. My study-material did exist of thousands and thousands human beings who accosted me with their "supposed" illness. I worked like a possessed to try to find the source, the origin of illness.

About 20 years this tortment should last. In a crazy race, in which I exhausted myself totally and died a thousands deaths, I slowly came to the origin. But then I realised, that I not only came to the origin of illness itself but to the Genesis –the source of being. During that race I realised more and more that everything is in everything and also that everything is related with everything.

I resolved not only woundhealing, the irreversible shock, illnesses in mother and child directly after birth, organ rejection in organ transplantation, collateral vessel grow, cancer devellopment, heredity and the heredity of illnesses or AIDS.

Finally I was able to give an overall definition of illness.

I was born in a docter's coat. It was a havy hereditive load, builded up during many generations ! I resolved /dismantled a huge enemy: the occurrence of illness itself. Due to that I enloaded my hereditive problem, but I will die in my docter's coat. That is written in my genes. The only thing I can give you now is the source of illness itself: OUR THINKING.

MY SEARCH IN THE LABYRINTH OF EMPIRY.

In 1979 I published an article in which I hypothesized the possibility of woundhealing in Medical Hypotheses (1). The acceptation for publication in such a well-known medical journal like Medical Hypotheses as well as the mental support of Prof. Peter Safars from Pittsburg and Prof. Wilhelm Erdman from Rotterdam gave me the opportunity to start experiments on patients in the hospital I worked for.

Hundreds of patients recieved experimental treatments at a broad field of illnesses (2,3). Most of these trials never have been published. However, the results were even for me incredible. Some of them were so incredible, that nobody could accept thát what they saw with their own eyes.

I became able to revascularize limbs in patients who came for amputation, within 15 minutes only. I became able to correct local or general irreversible shock and much more. It was crazy, but the successes made my colleagues anxious.

Already in 1980 I published in the same journal two other leading hypotheses about pregnancy and cancer(4,5). These three hypotheses together gave me work to explore for the following 10 years.

Woundhealing is a process of a shorttermed increased cellmitosis.

Pregnancy is a process of tumorgrowth in which the fast develloping tumor do show us a progressive cell-differentiation, with the end-result a rejection of 'the tumor' outside the maternal body.

Cancer is a process of tumorgrowth in which the fast develloping tumor do show us a progressive cell-dedifferentiation with the endresult metastases in the body, total exhaustion and death.

Looking deeper into both latest processes, pregnancy and cancer seemed to be oppositional enteties.

Questions arises like: Why new borns were rejected and tumors were accepted? Or, why total energy increases during pregnancy and decreases during tumor growth? There had to be a correlation between both.

It became clear for me that the key could be found in the cellular atmosphere /the mucopolysaccharide-layer, in relation to hyaluronidase. This layer originates as the result of exhaustion of waste-materials of cellmetabolism only (1,4,5).

At that time I already became scared, fascinated and impressed.

First of all I found that behaviours of cells, individual cells and/or one cellular organisms do show exactly the same behaviours as our human being's attitude (1,7). I saw resemblances between cells and their cellular atmosphere as well as evolution /growth of mother earth and her atmosphere. Was it reality or fiction?

In 1982 I published an article about our degeneration and the hypothetical possibility to revitalize our mental body by injections of cell-specific hyaluronidases and /or placenta (6). In animal treatment with unspecific hyaluronidase the vitality raised obviously. These studies never have been published, but are easily reproduceble.This hypothesis was tested by hundreds of patients during 1982 and 1986. This treatment was already well-known as the cell-therapy of Niehans.

Untill then cell therapy was an empiric treatment, but now this empiry recieved body. Due to the good results this "hypothesis" became a thesis for me. The question arised: is illness a life-threatning situation due to the changes in our cellular atmosphere only? In the meantime I was confronted with information about the changes in earthal atmosphere as well. Are the changes of our climate also the result of the changes of earthal atmosphere?

The more I came deeper in the labyrinth of our attitude about health and illness, even more questions arised. At that time my experimental treatments on patients had already reached a point, that it was not longer possible to combine this work within the regime of the conventional medical society. Due to all opposition of the establishment, I started a purely experimental privat praxis.

In 1986, after 5 years of using electro-acupuncture measurements, I finally found the key of cancer development. It was the result of a longlasting progressive "over-energy" in relation to other organ-energies in our disbalanced body. It was the opposite reaction of celdifferentiation, what was due to starvation. Then I realised as well that I only reopened /reexplored the book of wisdom of the Old Chinese (the Universal Truth of the 5 elements); a book that I cold not interpretate until then correctly. And in that light I presented my last article for Medical Hypotheses: Cancer, a reactive mechanism in order to try to survive (1988). This article never has been published because it was to confronting.

For me it was a total deception. I really thought that I was trying to dismantle an enemy and now ……. it seemed to be a friend. Of course it was an hypothesis and this hypothesis had to be tested as well before being sure. It was like I tested all other hypotheses to make them to a working thesis with which I was able to continue my search in the labyrinth. In this light I organized a worldcongress in 1980 at the Erasmus University in Rotterdam after receiving more than 3000 reaction on these 3 publications in Medical Hypotheses (8).

This congress was only a test for myself: "Is it worthwhile to continue or not?" So my hypothesis about cancer was: In sted of a enemy it lookes like a friend. Whenever this was true, the friend did not seem to be strong enough.

So I decided to inject terminal cancer patients 2 times a week, with extracts of their own tumor in order to help my "natural friend". I treated about 20 patients. The changes I introduced were temporary but they were so relevant that I became 100% sure, that the hypothesis became a real thesis for me.

Patiens lost their feeling of exhaustion. Secondly there was a significant relieve of tumor pain. Then I saw that explosive tumorgrowth stopped or even decreased in size. But! In the meantime I found, that during time I needed to increase my amount of injections to withstand a reinflamation of this process. However, the group of patients I treated was very small and the variety of types of cancer very big. Neverless my conclussion was: I found the key but not a solution.

But is there a solution? Whenever cancer is a natural reactive mechanism? One of these aspects of all nature is a force of archieving an equilibrium. That can be found back everywhere.

During all that years of experiments I found an increasing organ-disbalance in everyone. It became possible to correct this disbalance only temporary with different sorts of cell specific hyaluronidases. But it always was temperary. The more I corrected these disbalances, even more patients experienced it as becoming more healthy. Whatever the disbalances were, a significant decrease of disbalances could be archieved always with thalamus /hypothalamus and /or placenta injections.

There was one group of patients in which I was able to introduce a permanent change in the disbalance especially. It were patients suffering postnatal depression or other sorts of postnatal problems in mother or child, like breast feeding problems, neonatal icterus or neonatal sugar-instability. I only needed to inject once-only placenta (4,9). It was a "required" disbalance. This required desease seemed to be due to changed attitude in life-style. Zoöloges eat their placenta after birth, but for the zoöloge "men" it became an inferior thought.

During about 5 years I treated more than a hundred patients with postnatal depression. The duration of this illness ranged from 1 day to 20 years. Without treatment the specific disbalances due to this "illness" seemed to be permanent. The earlier the lack of placenta was corrected, the faster postnatal depression disappeared. The fastest mental correction was into a couple of hours (9).

Due to my research of heredy in relation to organ-disbalances, it became absolutely certain for me that incorrected required disbalances become genetic ones (10,11).

There was one other group with a so called required desease. These were patients in which an organ was surgically removed where'after typical complains origined. The most well known are the complains after uterus extirpation, but it also is the fact by removing other organs. However treatment became possible also ,it was much less simple as the previous group. It is not the place here to go deeper into this matery now. I only can say that I solved this problem due to my knowledge of celldifferentiation and celldedifferentiation.

Is n't all nature in a wellbalanced equilibrium due to all different life-styles in which waste materials normely not samples and are of benefit for other ones?

Is n't evolution of man-kind with all his different specialised cell not also a product of all nature as well, in which the same rules exists?

Due to the examinations of new-borns I could state that the general disbalance in everybody is genetically. The disbalances correspondent nearly exactly with the disbalances of one of both parents. Only pancreatic and adrenal energies always shows reversed activity. In my book "In the beginning", I attended this chapter extensively (11).

As I told, I was not able to correct these genetic disbalances permanently. They always came back. And in my definite conclusion concerning the occurrence of cancer, these heredited longlasting disbalances play a crutial role. I decided to stop my experiments on cancer patiens as long as I was not able to correct organ disbalances permanently. In the meantime I became more and more scared, looking into the world in which disbalances between rich and poor (= energy) increases also.

Is n't body and sool one unity?

Is our mondial society a reflection of our mind /mentality as well?

Are n't all disbalances in our energetic equilibrium the results of our changed attitude of our life style?

Was it therefore that I could introduce a temporary decrease of disbalances by cerebral cell-specific hyaluronidases? Was it therefore that I was able to correct postnatal problems permanenly, because I reintroduced again placenta?

At the same time I saw in this global society all aspects of cancer development. I saw metastases of the longlasting rich countries into the poor ones. I saw their destruction of the infrastructure during this infiltration together with the pain of the original habitants. I saw recycling aspects of wastematerials by the ones who produced that waste. But I saw also resemblances between the changes in the cellular atmosphere in which holes occure in the cancercells and the holes that do originate now in the ozon-layer as well. And I saw a general change of attitude to individualism what can be illustrated so characteristically in bloodsamples of cancerpatients as well!

Where these all coincidences, or happens everything in everything simultaneously like the Old Chinese Wisdom leaved? I did not want to see it, but the resemblances were to convincing.

The first lecture about this threatening view entitled "cancer, it's like economy" I presented in 1985 on an international medical congress. Afterwards I realised, that –like me– nobody wanted to see this threatening view. And therefore I was condemmed openly in the medical world and the press.

Was I wrong?

Was I right?

Was their condemnation their own fear?

I had to continue my work in order to solve my last question; in order to solve my own fear as well. This question was: "Where do these progressive organ disbalances find their origin: in the body or in the sool?"

For me it became likely that illnesses in general and cancer specifically were introduced by our attitude in life /our doing only. Doing is like thinking a speciality of the human being. Doing is like thinking a typical activity of our left brain /of our analitic brainpart. This is in contrast to conscience or deep knowing, which is located in our right brainpart (10,11).

Due to our doing and thinking, we were able to counteract many natural enemies. This resulted in doubling our individual life-time resembling animals of the same age of evolution, and an increase of our quantity (7). Is illness /cancer in body and sool the prise we have to pay for our thinking, without using our right brain anymore?

Another 3 years I neaded to get grip on this last hypothesis. I really can not describe inhere, how I did do all these experiments on patients. I can tell you that I started with a new sort of cerebal hyaluronidase: corpus callosum in order to try to re-open the degenerated bridge between the left and the right brainpart. I made special magnific bands in order to bring energy from the left to the right brain. In the meantime I measured the energy of organs.

I saw a dramatic changes in the direction of a real total body equilibrium. During these "treatments", patients became very calm, even lazy. Due to this change of mental attitude, some patients told me that such a situation would damage their active social life and their career.

Then I realised that during all these years of doing medicine, nobody really wanted to changes their life-style.

It was the end of my experiments. I reached the centre of the labyrinth. It also was the end of my doctership. Afterwards I realised that I solved the problem of my wold-famous grandfather ( Prof. S.T.Bok†). He was one of the founders of cybernetica of our left brain functioning (12). One says that the devellopment of our "thinking machine" /the computer, was the result of his work. This grandfather's problem was sampled like every unsolved problem is incarnated in our cells as well in mind as in the organs of our body (10,11).

My fear and obcession were only an hereditive "illness" of thát what he did not found before he died. My heredity experiments are even much intesting than all other discoveries, I found in between. But, it is not relevant in here.

My grandfather came to the conclusion that our thinking was the result of conditional reflexes in the left brain part, due to which we are able to react quickly without using our right brain (13).

Due to our progressive thinking, we lost every real contact with our deep conscience and /or all nature. In the Dutch language we would say: We evoluted from 'weten' to 'geweten' into 'gewetenloosheid' (from deep knowing to concience into unscrupulousness). Due to this fenomon, we created falls enemies outside ourselves, however the greatest enemy is located inside ourself: ILLNESS IS A PROCESS DUE TO OUR THINKING WITHOUT KNOWING.

EPILOG

During about 20 years I published many articles and a couple of books.

One thing became very clear for me. The deeper I struggled myself into this labirinth even more I became condemned by my colleagues and others. Every individual group of specific disciplines closed their doors.

At first I could not understand why. Now I can say that it is a rejection due to fear that do exists in everyone. Nearly everybody do have a flight reaction for this fear and so this became a common attitude: named 'positive thinking'. I heredited the opposite attitude of my grandfather who stated: "when you have a problem, go into it untill it has been solved".

Due to thinking man distinguish between good and bad. Due to positive thinking, only one part of the medalis delighted. It seems to be crazy, but this is also a typical cancer sighn. In cancer patients the fight reaction of the body disappears also. Initially I qualified the overall aggressive attitude as 'enemy-thinking'. I am pleased. that I became able to accept it as logical result of the total lack of our fight reaction mentally.

Now I can accept also that our cancerous society in all her aspects is a natural reactive mechanism in order to survive as well.

During my praxis many times patients asked me if I was clairvoyant. They asked it because questions I proponed during measurements of all different organs about organic and mental qualities.

It became clear that organ disbalances are a reflection of mental disbalances. These mental disbalances do form somebodies character. It can be found back in the language by saying; he/she is cordial or do have something on his/her liver(13).

During my long march in the labyrinth, I became convinced about an evolutionary process of illnesses during successive generations(14). I became convinced also that everything is in everything and evolute in the same way, at the same time as well. Definitively I became convinced, that history repeats from time to time everytime on a more "evoluted" level. It's like heredity in which "the apple is not falling far away from the tree".

When I was young, one characterised society as being ill. Nowadays –50 years later– it's styled as being cancerous.

One objection of cancer specialists was, that cancer already existed in ancient times. This became one of the most relevant objections against my theory. Looking superficially into history, this objection seems a closely reasoned argument.

History repeats. Cultures come and go. At the end of every culture, not only many publication were the result of the deep feeling of fear. At the end of every culture, homosexuality and even AIDS did appear as well. At the end of the Egypt culture, this illness received the name SIDA. It's intesting to know that in Portugal AIDS is still named SIDA. At the end of every culture with their tremendous amount of publication , cancer was also amply described because its incidence increased; like it increases now dramatically. These cultures seem to have also a certain life-time, like everything and everyone. Their life-time always is about 2000 years.

This also has been observed in the ancient times and this was related to cosmic waves like high tide and low tide. They always come and go on a equal way. It lookes like that "men" only react on cosmic energy waves, like all living creatures react on tide changes or react differently during full moon and new moon.

At this moment we are witness of a society in which all aspects of cancer, even homosexuality and AIDS are present.

I am scared about the near future. I am scared about the future of our children, many of them show an attitude of having no future anymore. I am scared, but have to accept.

Perhaps the question arises: Did we do wrong or right?

Whenever men only react on cosmic energy waves, it is impossible that we do wrong.

Scientists now became sure, that the planets were part of the sun. They are also convinced that sun-temperature is decreasing. That implies that earthal temperature decreases also.

I mentioned already that reactive mechanisms of all nature is always a try to stabilize or even try to archieve an equilibrium. This attitude is very well known in the attitude of men.

Every life form do create energy by its metabolism. Men do create even more by controling fire. Especially now, energy emission by men and its machines are exorbinant. Of course there is a maximum of there possibilities. That would imply that earthal life is temporary as well.

It's what it is.

It's life.

Life is temporary in all her aspects.

REFERENCES:

1. Bok-SW. The fundamental role of hyaluronidase in tissue. Med-Hypotheses. 1979; 5: 1183-200

2. Bok-SW. The influence of hyaluronidase on traumatic cerebral edema. Anaesthesist 1980; 29: 245-8.

3. Bok-SW.Collateral vessel growth.Period. Angiologica 1984;5:157-60.

4. Bok-SW. Hyaluronidase, the fundamental cause of foetal growth. Med. Hypotheses. 1980; 1087-96.

5. Bok-SW. Hyaluronidase, from wound healing to cancer. Med-Hypotheses. 1981; 7: 1147-56.

6. Bok-SW. Dem Leben mehr Jahre,oder den Jahren mehr Leben? Cythobiol.Revue,1983; 3 : 101-16.

7. Bok-SW. Kanker-Noodzaak? Evolutie en Revolutie van de mens. Weis: Groningen 1981.

8. Bok-SW. Hyaluronidase, from wound healing to cancer (II). Med-Hypotheses. 1982; 8: 455-9.

9. Bok-SW. De fundamentele rol van de placenta postpartum. Ned. Tijdschr. Integrale Gen.!988; 5: 99-102.

10. Bok-SW. Ik denk dat ik weet/ Ik weet dat ik denk. Servo: Assen 1990.

11. Bok-SW. In the beginning … De Ring: Hollandscheveld 1994.

12. Bok-ST. De sturende taak van het zenuwstelsel. Scheltema & Holkema NV Amsterdam 1953.

13. Bok-SW. Een zieke kijk op gezond zijn.Natu.med.1987; 3:3-6.

14. Bok-SW. Aderverkalking en Kanker : Het lijkt zo natuurlijk! Ned.Tijdschr.Integr.Gen. 1988;24:64-9.

Aan de waarheid kleeft geen stinkend geld en geldingsdrang

bron: vkblog 2006

Na ongeveer het gehele weekend in beslag te zijn genomen met beantwoording van vele inzendingen over de eindtijd, kom ik terug op mijn belofte een van deze reacties om te zetten in een apart artikel om…
Het is een uitdaging richting de "gestatuste weldenkende intelligentia" en media, die ons zo vakkundig naar ons einde loodsen met behoud van geldingsdrang en geldindrang.
Het betrof een lang overzichts-artikel over rechtlijnige /analytische denkers over een kosmos, die in "Alles wat is" verloopt in logaritmisch verlopende cycli van iemand die graag unaniem wil blijven in deze zo corrupte "Orsal Wells wereld" .

Geachte Heer Anoniem,
Wat een uitvoerig wetenschappelijk verslag van alle gissingen rond ons HeelAl.
Hartelijk dank hiervoor.
Persoonlijk voelt het jammer dat al mijn pogingen om met wetenschappers een open dialoog op te starten al zeer lange tijd op niets uitliepen en zeker daar er in Uw lange bespiegeling zeer veel aanknopingspunten te vinden zijn met iets wat naar mijn bescheiden mening al 6000 tot 8000 jaar geleden tot in de perfectie bekend was.
Ik kom daar zo direct op terug, maar moet eerst kwijt dat het uitvoerig verslag helaas alleen iets verhaalt over "recente ontrafelingen", waar ik dan Newton ook mee bedoel.
Dit is allemaal een bespiegeling daterend na onze "evolutie-sprong" naar rechtlijnig /analytisch denken, hetwelk in de oudheid werd gezien als een verarming en/of degeneratie van de menselijke geest.
Hebt U er wel eens bij stilgestaan waarom wij spreken van RE-search in plaats van search en waarom de Bijbel verhaalt dat wij de waarheid aan het einde der dagen zouden hervinden?
Is het toevallig dat dit "Testament" daarin verhaalt dat wij zouden groeien naar ziende blindheid en horende doofheid aan het einde onzer dagen?

Ik was een door erflast geobsedeerde pure medische wetenschapper en atheistisch opgevoed, maar in mijn decennia lang zoeken naar het waarom achter het vermeende daarom werd de Bijbel voor mij met der tijd een steeds grootser wetenschapsboek met als basis-weetheid een tijd die wij als de Sanskriet-periode kennen.
Het is misschien geen toeval dat Henk met zijn reactie de keerzijde van de medaille als reactie plaatste en daarop zal ik separaat reageren.
Ongetwijfeld kent u de muzieksymbolen, maar deze symbolen zijn een van de oudste mij bekende symbolen over de "kosmische muziek" en "de levenscyclus van materie inclusief het planetaire leven".
De C-sleutel als zijnde de laatste "buik" van de G-sleutel symboliseerde het planetaire leven.
Terugkomend op uw kleurschakeringen werd toendertijd het leven van materie gezien in het doorlopen van de regenboogkleuren van het witte licht [Big Bang] naar het zwart en nu bekend als "het zwarte gat".
De C-sleutel symboliseerde daarin het blauw en de levenscyclus van onze planeet.
Ongetwijfeld weet U dat er twee vreemde puntjes boven die C-sleutel prijken en die twee puntjes symboliseerden de exit /loslaten van het leven.
Met andere woorden : de kosmologie als "weetschap" is al oeroud.
Dan is er tenslotte één aspect wat de huidige wetenschap [de eigenwijzigheid van de mens] gewoon niet wil accepteren : oude wijsheid. Hun eindconclusie luidde "Alle cycli in het Universum en voor 'al wat is' zijn elkaars gelijke".
Dit betekent dat als men een cyclus ten volle doorgrond heeft men niet alleen de andere kan zien, maar tevens dat men in verleden, heden en toekomst kan zien.
Helaas viel het mij toe een cyclus tenvolle te vinden en dit betrof de lijdenscyclus, die zich aeonisch aan de mensheid presenteert.[staat elders op de volkskrant]
Ja! Het was helaas, want de medische wetenschap is behalve dat het een louter empirisch vak is [in actie komen "als het kalf verdronken is"] alleen maar op zoek naar genezing van kwalen en niet beseffend dat denken aan ziekte ten grondslag ligt.
Dit deed mij aan de schandpaal belanden, want aan de waarheid kleeft geen stinkend geld en daar leeft de verkankerde wereld louter op.
En door deze vernichting had ik weer een waarom, wat ijzig langzaam in een daarom veranderde.
Dat is Bijbels verhaald als "door schade en schande wijzer worden".
Met name de laatste 12 jaar werd mijn wetenschappelijke obcessie een zoektocht naar dit zo eenvoudig lijkende gegeven van alle cycli, die elkaars gelijke zijn voor "Alles wat is" en/of materie.
Zo kwam ik geleidelijk ook in de kosmos.
Ongetwijfeld hebt U gehoord van de begrippen Yin en Yang, waarin ooit 'Alles wat is' werd samengevat.
Die yin-krachten zijn een fractie groter dan de yangkrachten.
In de nu bekende terminologie der Maya's te spreken bedraagt dit verschil 1 baktun en/of ± 8%.
Vreemd genoeg krijgt een vrouw door zwanger te worden een verhoogde vitaliteit van ± 8%.
Aan het eind van mijn medische klinische werk, maakte ik mensen "schijnzwanger" door inspuitingen van embryo-cellen van zoogdieren.
Het resultaat was een verhoogde vitaliteit en een terugdringen van de ziekteincidence en daarmee een bedreiging voor de farmaceutische industrie, die net als de EU in het vaandel draagt "De economie moet groeien om "gezond verkankerd te blijven".
Nu zie ik de Bijbel als een zwangerschapsboek van Moeder Aarde : een boek van wording en/of Genesis met als apotheose een baring of openbaring en/of loslating van het leven en door Jesus gesymboliseerd als zijnde zijn fictieve geboortedatum.
Dit rekte de levenscyclus van Moeder Aarde met 8% en/of 1 baktun.
Dat is het aardse leven als een groei naar gelijkheid van het Yin en Yang in de kosmos, waar dit verschil ook bestaat en het bewegen om "het zwarte gat" veroorzaakt.
De Melkweg werd niet voor niets melkweg genoemd, daar dit symbolisch de navelstreng van het leven is.
Het is ook gelijk een cultuur aan het einde der dagen gaat recyclen om 8% tijd langer te leven en zo zijn er honderden vergelijkingen te maken.
Zo kon ik uiteindelijk de cyclus van het aardse leven geheel inpassen in de duizenden cycli, die aan elkaar gelijk zijn en zo kwam ik -helaas voor ons- uit op 24 December 2012.
Die laatste jaren gaat alles voorzegd in stroomversnelling, want alle kosmische processen verlopen logaritmisch.
Dat ik enkele jaren geleden alweer een wetenschappelijk electronen-onderzoek onder de neus kreeg, waarin zich aan het eind van een elliptische baan om de kern een proces plaatsvindt dat volkomen identiek is aan het evolutie-proces op aarde - inclusief een mini/mini Big Bang zij hier terzijde als klapstuk vermeldt. [Koltrick 2001?]
Helaas is mijn computer-kunde niet groot genoeg om de prachtige electronenfoto van wat ooit werd genoemd "het allerkleinste" hier te plaatsen.
"Aan het einde der dagen zullen wij door schade en schande de weetheid hervinden en inzien dat rechtlijnig denken de grootste dwaalweg is uit de geschiedenis der evolutie". [oude nalatenschap]

Hopelijk - meneer Anoniem - heeft Uw voorzet de deur geopend voor een verdere dialoog met "dwaalwegers" uit deze verworden maatschappij.
Het is om die reden, dat ik deze reactie [aangepast] eveneens als een separate inzending op de volkskrant zal plaatsen.
Als deze omhoog gevallen "puntzoekers" zouden weten dat de baring op gang komt door micro-kernexplosies in de navelstreng, zouden zij ook niet zoveel nonsens de wereld insturen over nieuwvorming van sterren in de melkweg in het zo "kanibalistische Universum" van het Max Planck Instituut.
Alle cycli in het Universum zijn elkaars gelijke ook al draaien ze uni en versum en zijn hun cyclische krachten ongelijk"
Nogmaals dank voor Uw voorzet, die ik als onervaren voetballer zal proberen in te koppen met dit separate artikel.

Wat is individuele waardigheid, spirituele vrijheid, naastenliefde en respect in deze wereld meer dan illusionaire hoogmoed?

bron: wetenschap-eindtijd.com


Misschien is het wel het allermoeilijkst te verwoorden wat men verstaat onder hoogmoed.
Iedereen probeert zich zo goed mogelijk voor te doen?
Het is onderdeel van onze opvoeding, net zoals ons geleerd wordt respect te hebben voor onze naaste en zeker voor onze meerdere.
Maar wat is respect en wie is onze meerdere?
Is respect een gevoel van hoogachting jegens iemand anders?
Dat zou betekenen dat men zichzelf de mindere voelt van de ander: een minderwaardigheidsgevoel dus.
Waar ligt de grens en wie bepaalt die grens van waardig zijn?
Tezelfdertijd wordt ons aangeleerd dat we leven in een wereld van gelijkwaardigheid voor iedereen.
Is dat geen vreemde situatie?
Weet U wat waardigheid is?
Weet U waar minder- of meerderwaardigheidsgevoel vandaan komt?
Men zegt dat dat met zelfvertrouwen te maken heeft, maar wat is het dat men zichzelf denkt te kunnen vertrouwen?
Wat is vertrouwen?
Anderen vertrouwen we op hun woord, maar zelfvertrouwen is iets anders.
Het heeft eerder iets te maken met jezelf zeker voelen.
Maar kan men zich niet alleen zeker voelen als er niets onverwachts gebeurt?
Het lijkt er haast op dat men zich zekerheden creëert door eer, status of aanzien. Dat zou betekenen dat macht en zelfvertrouwen zeer nauw met elkaar verbonden zijn.
Maar dit druist dan direct in tegen iedere vorm van respect of naastenliefde.
Mede gestuurd door medische ontrafelingen werd meer dan duidelijk dat bij iedere opvolgende generatie de chaos diep van binnen steeds groter wordt.
Wat is chaos meer dan onevenwichtigheid?
Wat is onevenwichtigheid meer dan onzekerheid?
Zou ons gevoel van zekerheid willen en/of zelfvertrouwen een pogen zijn om de chaos het hoofd te bieden?
Voor mij is dit een open deur intrappen en is onze zelfverzekerdheid en/of zelfrespect, maar zeker ook eer, status en macht een overdekken van het tegendeel.
Dit en niets meer is mijns inziens de hoogmoed voor de val waarover de Bijbel ons verhaalt.

Is hoogmoed hetzelfde als arrogantie?
Is zelfrespect of ingenomen zijn met zichzelf niet hetzelfde als arrogantie?
Hoe kan men zichzelf nu respecteren?
Maar wat is zelfingenomenheid meer dan dat men zich goed voelt, die men is?
Waar worden deze gevoelens van waardigheid of goed voelen aan gemeten?
Dat kan mijns inziens alleen aan anderen, want iedere waardebepaling is aan iets anders gerelateerd.
Dat zou betekenen dat zelfrespect of zelfingenomenheid discriminatie inhoudt.
Dat zou betekenen dat onze hele maatschappij geschoeid is op discriminatie.
Maar waarom maakten we dan een antidiscriminatie-wet?
Waarom wordt een minderwaardigheidscomplex door psycheknijpers behandeld en meerderwaardigheid nooit?
Is minderwaardigheid niet een eerste stap naar minderwaardig voelen jegens anderen, wat automatisch leidt tot respect voor de ander?
Wie is onze meerdere en wie bepaalt dit minder of meer zijn?
Is dat iemand die een hogere educatie heeft genoten dan jij zelf?
Wat verstaat men onder educatie?
Is dat je eigen maken van allerhande studies?
Wat is studie meer dan het je eigen maken van kennis van anderen?
Hoe kan men nu respect verwerven met kennis van anderen?

Betekent zelfrespect of zelfingenomenheid niet dat men tevreden is met zichzelf?
Dat zou betekenen dat U alle onvrede die de wereld kleurt, buiten Uzelf plaatst en/of daar geen onderdeel van uitmaakt.
Is zelfingenomenheid hetzelfde als zelfrealisatie en/of spirituele bevrijding?
Wat is spirituele bevrijding of vrijheid?
Betekent dat, dat men het wereldse tranendal vaarwel heeft gezegd en zich nog slechts bezig houdt met het hogere?
Dan is men dus zeer hoog in gemoedstoestand gestegen en kan men nog slechts liefdevol glimlachen om de menselijke zoektocht naar vrede, met afdwingen van respect door middel van geestelijke en materiele wapens.
Dan kan men nog slechts meewarig glimlachen om zogenaamde vredes-legers met tot op de tanden bewapende vredes-soldaten.
Ja!
Dan kan men zelfs liefdevol zeggen dat het mens'dom' niet eerder de ware liefde zal vinden, voordat men het goed en kwaad als vooringenomenheid heeft losgelaten.
Dan kan men respect opbrengen voor ieders mening in het weten dat die zoekende mens nog een lange "Sidhartische" weg te gaan heeft en/of nog iets uit te vechten heeft.
En dan…
Het is gewoon waar dat men in zo'n bevrijdende staat van beleven zich gevrijwaard weet van kommer en kwel, ziekte en oorlog.
Dan is men die fase overstegen.
Dan is men daarvan genezen, want al onze problemen komen immers voort uit ons denken in termen van goed of kwaad.
Het is dan ook niet voor niets dat de volkswijsheid spreekt over 'denken is vijandsbeelden creëren'.
Dan heeft men het stadium bereikt van iets wat men noemt de ware liefde voor het 'Zijn'.
Heeft dit stadium van zijn iets te maken met innerlijke wijsheid?
Het wordt er normaal wel aan gekoppeld.
Weet U wat wijsheid is?
Weet U waarom men spreekt van volkswijsheid en na studeren van 'kennis'?
Is kennis niet iets dat men oppervlakkig kent?
Waardeert men daarmee oppervlakkigheid met eer en status en minacht men daarom volkswijsheden.
Is zelfrealisatie, hetwelk vaak gekoppeld wordt met spiritueel Zijn en met innerlijke wijsheid daarmee een hogersoortige wijsheid dan volkswijsheid?
Men doet dat wel voorkomen en het lijkt erop dat men dan bij leven vergoddelijkt is en men een ieder zijn kleinmenselijkheid kan vergeven.
Dat zou volgens zelfgerealiseerde spiritisten de hoogmoedigste liefde zijn die er is.
Houdt men dit zelfbeeld lang genoeg vast, dan gaat men er zelf in geloven en denkt werkelijk dat men vanuit een andere wereld komt en hier geïncarneerd is om liefde op aarde te brengen.

Wat is aardse liefde meer dan geven in nederigheid en onbaatzuchtigheid.
In het woord liefde zit het werkwoord believen of behagen.
Daar komt het woord alstublieft vandaan en is een verbastaarding van "als het U belieft".
In het Latijn is dit werkwoord placentar en in het Engels please.
Hiervan is weer afgeleid het woord placenta, dat "ik behaag" betekent.
In mijn lange zoektocht naar de mogelijke oorzaak van ons progressief lijden bleek het opeten van de placenta en/of de moederkoek essentieel te zijn voor een goed moederschap.
Is het toevallig dat dit aplacentar 'onbehagen" betekent?
Behalve dat het nalaten ervan de vrouw deed vermannen, kon dit nalaten worden aangewezen als de basisoorzaak van een val in onbehagen.
Dat is wat de Bijbel verhaalt als zijnde de zondeval.
Als liefde en behagen een en dezelfde grootheid is, dan is de basis van ons lijden het verlies aan ware liefde.
Anders gezegd dan is de mensheid vervallen in liefdeloosheid en baatzuchtig. Geven doen we alleen nog in minachting. Het is zoals wij altijd klaar staan met welgemeende adviezen naar anderen. Daar zijn we keien in, zelfs al hebben we er totaal niet voor gestudeerd.
Men behoeft maar iets van zijn levenspijn te laten zien of men wordt overladen met duizenden adviezen. Dit noemt men liefde en respect voor de naaste, maar het is wel hoogmoedigheid dat men denkt te weten.

Wat is de 'nieuwe tijds' liefde - waarmee men denkt vrede op aarde te kunnen bereiken in 's mensens welbehagen'- daarmee meer dan een pure illusie of waanzien?
We zijn in onbehagen gevallen en kunnen nog slechts echte liefde opbrengen voor onszelf. Een soort geestelijke of spirituele zelfbevrediging dus, welke vervolgens op de naaste wordt geprojecteerd.
Al het andere is louter hebzuchtige liefde en zoals het ego nooit tevreden is met wat men heeft, zo dwingt men met prediking van die schijnliefde uit onbehagen slechts respect af en niets meer.
Het is louter emotie en/of een niet opgelost egocentrisch denkbeeld van goed of kwaad.
Wat is respect of liefde afdwingen daarmee meer dan anderen willen beheersen?
Is dit soort liefde niet het summum van iets inbeelden wat niet is en/of wishful thinking?
Is er wederom een verschil met zogenaamde spirituele vrijheid of zelfrealisatie?
Is dit alles misschien onderdeel van een mateloze hoogmoed, die iedere eindfase van een cultuur tekent?

Dan het absurde gevoel van vrijheid en dat terwijl we van alles en nog wat afhankelijk zijn geworden. Als het licht een dag uitvalt schreeuwen we al moord en brand.
Wat is vrijheid?
Waar is vrijheid?
De hele kosmos is een spel van materie, waarin ieder aspect van vrijheid ontbreekt. Alles is met alles verbonden en iedere verandering heeft zijn weerslag in dit zeer complexe systeem. Alles is daarin nederig onderdanig aan elkaar.
Bedoelt men met spirituele vrijheid misschien louter dat men zeggen mag wat men denkt?
De enige spiritus die de mens heeft, zijn zijn denkbeelden in termen van goed en kwaad en zo lang men de mens in zijn uniciteit heeft kunnen volgen is het een weerkerende zoektocht geweest naar iets dat "bevrijding" heet en/of vrijheid van die dwingende gedachten of denkbeelden. Tot nu toe is het effect hooguit averechts geweest. Men vond en vindt nog steeds pas rust nadat men de laatste adem heeft uitgeblazen en niet eerder. Dan pas is er sprake van rust en vrede. Daarom heten kerkhoven ook wel rust en vredehoven. Dan zijn de dwingende gedachten eindelijk verleden tijd.
Dacht U werkelijk dat spiritualiteit beoefenen die denkbeelden als sneeuw voor de zon kan laten verbranden? Men kan ze hooguit even verstoppen of overdekken met een andere beeltenis, zoals men dit met hypnotherapie tracht te doen.
Kijkend in de evolutie van het denken, is de mens steeds meer verstrikt geraakt in zijn eigen denkbeelden van goed en kwaad en is de vrijheid en vrede steeds verder van ons af komen liggen.
Is onze vermeende vrijheid van meningsuiting daarmee louter een verhalen over eigen denkbeelden?
Ja, in dat opzicht is onze vermeende democratie werkelijk vrijheid.
Iedereen mag zeggen wat hij denkt, maar doen wat men goeddunkt hoort daar zeker niet bij.
Is dat niet uiterst vreemd?
Zijn lichaam en geest niet onverbrekelijk met elkaar verbonden?
Werd ons vroeger niet geleerd dat scheiding van beide de dood betekent?
Dan is onze democratische vrijheid van louter het uiten van ons denkbeeld dus een ten dode gedoemd systeem.
Is dat geen demonische en/of demoncratische gedachte?

Wat bedoelt men te zeggen met "spiritueel"?
Naar mijn bescheiden mening is spiritueel afgeleid van spiritus en/of levensvuur. En dat in een systeemdictatuur die de dood predikt met zijn scheiding van lichaam en geest?
In de wereld wordt spiritueel zijn in een adem genoemd met esoterie en/of theosofie.
Het zijn allemaal prachtige woorden voor het ongrijpbare en/of het onbegrijpelijke. Dat zou betekenen dat hoe minder men weet, des te sneller men spiritueel beleeft.
Het is louter een compensatie voor een minderwaardig zijn in een samenleving die slechts meerderwaardigheid honoreert.
Is dit wederom onderdeel van de hoogmoed voor de val?

Men zegt wel dat men is wat men denkt.
Medisch onderzoek kon dit slechts bevestigen.
Het zijn de vele denkbeelden - overerfd en zelf verworven - die iemands karakter vormen. Het bleken genetische vervormingen, die zonder dat wij dit beseffen onze levensloop geheel bepalen.
Men is dus zijn eigen denkbeeld.
Wij kunnen dan wel spreken over een vrije wil, maar dit is niets meer dan een samenraapsel van alle dwingende denkbeelden bij elkaar.
Die maken ons ego en dat staat gelijk met het dwingende van "ik wil".
Die dwingende denkbeelden maken tevens dat men de buitenwereld ziet, zoals men dit in zijn opgeslagen beelden kan waarnemen.
Zo is men wat men als beeld heeft en zo beleeft men tevens de buitenwereld.
Is dat geen griezelige gedachte?
Want dat betekent dat iedereen een ander beeld heeft van de wereld.
Maar dat betekent ook dat men die beelden kan veranderen door er een andere beelden aan toe te voegen.
Ik noemde al hypnose, maar dit kan zelfs bij volle bewustzijn.
Zo kan men nationalisme creëren door mensen via geboden en verboden in eenzelfde keurslijf te dwingen.
Dit alles is wel bekend en op die basis werkt de volkspropaganda en reclame.
Zo bleek de weldenkende machtshebber in staat te zijn door middel van spelen met beelden ieders psyche te kunnen bespelen op veler terrein.
Zo beleven velen dat democratie ons vrede heeft gebracht en dat wij trots moeten zijn op iets wat heet technologische RE-volutie.
Zo is de hedendaagse mens totaal beheersd door beelden, die hem van buiten af zijn ingegeven.
Of we willen of niet iedereen is totaal gebrainwashd en beseft het zelf niet. Men beleeft het immers als zijnde eigen denkbeelden!
Dan is er de al eerder genoemde zelfhypnose dat men goed is die men is.
Als je dit maar lang genoeg tegen jezelf zegt wordt het een vast denkbeeld en kan men het niet anders meer beleven.
Het menselijk denken?!
Men zegt ervan dat het denken nooit tevreden is. Het wil altijd meer en beter.
Voor deze imaginaire beeldvorming geldt hetzelfde.
Hebt U wel eens iemand horen zeggen dat hij de incarnatie is van de schilleboer op de hoek of van een bedelaar of moordenaar?
Hoe veel mensen ik mocht ontmoeten, die of Napoleon of Ramses II en zelfs Karel de Grote waren weet ik niet meer. Het sterft nu van Pleaden-mensen en andere Sterremensen.

Onderwijl wil het menselijk denken alles begrijpen om daarna te kunnen heersen en beheersen.
Door zich met het ongrijpbare bezig te houden wordt men daarmee ongrijpbaar voor de beheersende wereld waarin men leeft.
Dit betekent dat men met zo'n ongrijpbaar denkbeeld de wereld kan beheersen, want… men is werkelijk wat men denkt.
Is dat geen bevrijdende gedachte in deze mateloze systeemdictatuur?
Het is nog de enige vrijheid, die ons daarmee is gegund.
Ook ik heb mij tijdelijk bewogen in deze wereld van het ongrijpbare en kan nog louter zeggen dat het meer weg heeft van egoterie en/of het IK ongrijpbaar maken, dan liefdevol respect voor het onbegrepen KI.
In de wereld van de esoterie wordt gesmeten met het begrip universele liefde.
Wat is universele liefde meer dan liefde van het Universum komende?
Universeel is gelijkstaand met de Goddelijke Perfectie en spelen met universele liefde en spirituele vrijheid is zich meten aan het ongrijpbare.
Als men daar louter een grappig spelletje mee speelde is het nog tot daar aan toe, maar men meent het in volle overtuiging. Het komt er zo open en eerlijk uit, dat men het nog haast zou geloven.
Als dat geen hoogmoed is, weet ik het niet meer.

Ik gaf het grootste deel van mijn leven aan een zoektocht in de spelonken van ons uniek zijn : het denken.
Vreemd genoeg werd mij dit niet in dank afgenomen, want zoals alles zijn voor- en tegendelen heeft, zo heeft het denken net zo veel negatieve als positieve eigenschappen.
Die negatieve pool heet het menselijk lijden.
Het is zeker niet voor niets dat het menselijk denken ooit werd beschreven als een dwaling van de geest van leven.
Vreemd genoeg worden de positieve eigenschappen breeduit beloond en/of opgewaardeerd.
Weldenkendheid is derhalve ook direct gekoppeld aan eer, status, macht en/of superieur zijn. Dat dwingt dit superdenken als vanzelf af.
Men wordt daarmee ongrijpbaar voor minder weldenkenden.
Weldenkendheid dwingt daarmee respect af en verschilt daarin weinig met alles wat zich spiritueel ongrijpbaar maakt.
Zo ontstaat als vanzelf de macht van "iets" [eer, status, weldenkendheid] contra de macht van "niets" [de macht van het ongrijpbare].
Zo wordt de wereld momenteel geregeerd door weldenkendheid en spiritualiteit als zijnde beide het summum van illusionaire beeldvormingen.
Zo worden alle negatieve aspecten van het denken moedwillig weggemoffeld en zo kan onze weldenkende en spirituele beheerszucht tot zulke hoogte groeien, dat niemand nog oog heeft voor de realiteit.

Sedert drie maanden probeerde ik in een "bewustmakings-krant" het een en ander te verhalen over deze negatieve aspecten van ons "uniek zijn".
Natuurlijk was me niet ontgaan dat de hang naar het ongrijpbare in deze krant een duidelijk stempel drukte.
Dit geldt niet alleen voor deze krant, maar is de enig mogelijke uiting van onvrede over de regerende systeemdictatuur. Alle andere methoden worden met harde hand de kop ingedrukt. Tot op heden is deze spirituele tegenpool totaal ongevaarlijk. Integendeel, het heeft zich een marktaandeel verworven.
Maar…
Met de groei van de problemen, groeit ook de ergernis en de enige macht die de weldenkendheid kan ondermijnen is de macht van het ongrijpbare.
In mijn schrijven probeerde ik onder andere te verhalen wat de zin van dit aardse tranendal is en hoe de geschiedenis zich aeonisch volgens eenzelfde stramien van lijden herhaalt.
Gedurende deze drie maanden evolueerde de krant steeds meer richting de spiegel van de heersende weldenkendheid : het ongrijpbare spirituele.
Kortgeleden werd in de krant een oproep gedaan tot - wat ik noem - burgerlijke ongehoorzaamheid en/of oproep tot algemeen protest.
Ik heb de redactie gevraagd wat het oogmerk van dit algemeen protest was.
Ik heb de redactie gevraagd hoe de nieuwe "leeforde" er dan uit moest gaan zien.
Het antwoord was zonneklaar : een samenleving van liefde, wederzijds respect en aandacht voor de zeer bijzondere mensen, die volgens de redactie bezield waren met een uit de kosmos komende liefdes-energie : indigo-, kristal- of sterre-kinderen.
Schreef ik niet reeds over dit soort bijzondere mensen en de ware oorzaak van hun verschijnen aan ieder einde van een cultuur?
Ik ben de laatste die meent de wereld te kunnen veranderen.
Ik ben misschien een van de weinigen, die weet dat de geschiedenis zich tot het einde der dagen zal herhalen en dat alles - maar dan ook alles - volgens de perfectie van de kosmos ging en zal blijven gaan.
Door deze duidelijke stellingname van de krant kan ik helaas niet anders dan van het schrijversplatform te verdwijnen.
Terugkijkend kan ik slechts zeggen: Helaas heb ik U niet kunnen bewegen Uw denkbeelden ten aanzien van het fout van de wereld en het goed van het spirituele aan een kritische zelfbeoordeling te laten onderwerpen.
Die confrontatie tussen Uw wereld van goed en de andere van fout zal er zeker komen.
In het groot heet dit de voorzegde Guerra Santa.
In het weten van "alles is zo groot zo klein", is de oproep van deze krant hier slechts een kleinere versie van.
Zo ging het in vroeger dagen en zo zal de geschiedenis zich herhalen.
Het is in twee druppels water identiek aan onze foute beoordeling van Jesus als zijnde het goed en Hitler het fout, waarover een van de artikelen gaat.
Het is deze stap die ons als voorzegd tenslotte fataal zal worden.
Zo zal het gaan en dan heet het geschiedenis te zijn.

Toch dank ik een ieder voor zijn/haar reacties op mijn vaak wat te lange artikelen en kan U slechts een goede reis in het ongrijpbare wensen.
Gelukkig kan ik U zeggen dat het allemaal onderdeel is van het voor iedereen ongrijpbare plan God's, waardoor wij allen en niemand uitgezonderd het Hemelrijk der Hemelen zullen binnentreden.

Het is de wereld waar goed en fout niet bestaat en waar men kan spreken van ware liefde en respect.

voetnoot:
Zij die menen het woord Liefde of zelfs God's Liefde in de mond te nemen doen er beter aan naar een psycheknijper te gaan.
Misschien kan hij U duidelijk maken dat God het goed en kwaad vertegenwoordigt en Uw lifde meer weg heeft van "liefdevolle castratie" of "geestelijke incest".

Wie ben ik dat ik zeg?

bron: wetenschap-eindtijd.com

Het is volkomen terecht, dat U grote twijfels hebt ten aanzien van mijn overduidelijke stellingname en/of conclusies over het naderend einde.
Voor velen doet het voorkomen alsof ik de wijsheid "in pacht heb".
Zo zegt men dat toch :"De Wijsheid in pacht hebben"?
We noemen dit ook wel erfpacht.
Het is niet voor niets, want wijsheid heeft men nooit van zichzelf.

Zo heeft men alle overlevingsdriften - medisch geconditioneerde overlevingsreflexen - van alle voorouders geerfd.
Het is een gift die ook wel erflast heet, daar alles twee kanten heeft.
Zonder deze reflexen zou men hopeloos verloren in het leven staan.
Al die reflexen tezamen maken iemands Ego en/of het schild voor overleven, gelijk een boom zonder bast geen overlevingskansen heeft.
Men zou zich hopeloos verloren voelen, omdat men niet is meegegroeid met iets wat heet tijdgeest. Dan kan men zich bijzonder moeilijk in het beleven van de medemens inleven en zich al helemaal niet als zodanig aanpassen.

Onder bepaalde omstandigheden - Bijbels verteld als levend onder de armsten der armen - kan het gebeuren dat men die overlevingsmodules niet meekrijgt.
Zo werd ik op stapel gezet in het hartje van Rotterdam in 1942, waar iedere vorm van "willen overleven" bij mijn vader verdwenen was.
Mijn vader vegeteerde nog slechts en had al zijn overlevingsreflexen verbrand, gelijk een bijna doodervaring mensen zo op slag kan doen veranderen.
Hij had het vechten voor overleven toen losgelaten en zag geen uitweg meer.
Later na de oorlog kwam dat wel weer terug, maar werd volgens mijn moeder nooit meer de oude.
Nu wilde het lot dat ik van de erflijn van mijn vader kwam en van hem erfde ik dus geen geen beschermend Ego-jasje. Wat er niet meer inzit kan er ook niet uitkomen.
Vindt U het nog vreemd dat ik me niet alleen vreemde voelde in deze wereld, maar bovendien een onvoorstelbaar minderwaardigheidsgevoel had?
Het tekende zeker mijn jonge jaren.
Ik hoorde er voor mijn gevoel nooit echt bij en in de groep vond ik allerhande kwajongensstreken zo vreemd dat ik me er eigenlijk voor schaamde.
Was dit de reden dat ik "van afstand keek" naar de wereld om mij heen?
Was dit ook de reden dat ik al vroeg afvroeg waarom goed en kwaad of zwart/wit denken mijn buitenwereld zo intens kleurde?

Tegenwoordig worden er vele van dit soort vreemde eenden geboren en men noemt ze wel indigo-, kristal- of half-sterrekinderen.
De reden daarvan is een enigszins andere, maar laat ik hier even rusten.
Ze worden nu herkend en krijgen al direct een speciale opvang, maar dit was zeker direct na de oorlog niet het geval.
Over het goed of kwaad van deze opvang schreef ik elders uitvoerig.

Maar!
Door dit gemis aan een goede overlevingsbast had ik een zeer bizar leven.
Ik moest de familie-traditie opvolgen en werd naar de Universiteit gestuurd om net als mijn vader en grootvader voor doktertje te gaan spelen.
Ik deed wat mij opgedragen was, maar zowel in het studentenleven als in de Universiteitsbanken was ik altijd een soort zombi.
Erger werd het toen ik mij ging specialiseren tot chirurg, omdat - ja lach niet - ik eigenlijk timmerman had willen worden.
Naarmate mijn specialisatie vordere werd ik steeds verbaasder.
-Allereerst waren er al die zieke mensen, die in mijn ogen door het chirurgisch mes gemutileerd werden en er nog blij mee schenen te zijn ook.
-Dan waren er mijn collegae, die naarmate de specialisatie vorderde in mijn ogen steeds meer naast hun schoenen gingen lopen van trots.
En dat terwijl ik me steeds meer afvroeg, hoe gek we met z'n allen bezig waren.
Ja gek, want niemand scheen zich af te vragen waarom wij steeds zieker werden!
-Tenslotte was er het "getrapte systeem" van macht, waarin iedereen afhankelijk van zijn schreden op die ladder òf naar beneden trapte òf naar boven likte.
Ik probeerde me er wel zoveel mogelijk bij aan te passen, maar er behoefde maar iets niet op rolletjes te lopen of ik viel uit die beheersingsboot.
Dan vergat ik iedere vorm van hedendaagse normen en waarden met alle gevolgen van dien.
Dat dit weer tot veroordelingen leidde moge duidelijk zijn.
Het liefst van alles studeerde ik maar in mijn uppie om alle vreemde bevindingen een plekje te geven.

Nu ben ik de 60 gepasseerd en kan zeggen dat ik een zeer bizar leven heb gehad : een leven dat ik absoluut niemand zou gunnen.
Het waren 60 jaar van diep vallen en maar weer opkrabbelen.
Het waren 60 jaar van eigenlijk constant studeren, omtrent alles wat mij zo deed verbazen in de wereld waarin ik was neergezet en eigenlijk niet in thuishoorde.
Ik kreeg allerhande grote banen aangeboden, maar weigerde iedere keer omdat ik mij daar niet capabel voor voelde en van mijzelf wist dat ik die status nooit kon waarmaken. Alleen al het moeten dragen van een stropdas gaf mij het gevoel al voor mijn dood gestropt te zijn.
Nu heb ik eindelijk rust gevonden en weet wie ik ben.
Ik ben niets en zal nooit iets worden.

Alles wat ik in die lange studiereis vond, had niets te maken met waarom men gaat studeren : het opvoeren van de overlevings-beheerszucht van mijn medemens.
Alles wat ik vond op die lange reis was eerder het tegendeel en had te maken met mijn waanzien van een wereld, die steeds zwart-witter ging beleven en onderwijl steeds zieker en oorlogszuchtiger werd.
Toen ik vond dat dáár de kern van ons probleem lag, werd de afstand tussen mij en mijn medemens onoverbrugbaar groot en…
Nu kan ik daar nog slechts van zeggen dat men door afstand nemen pas overzicht krijgt en hoe groter de afstand des te meer ook het kunnen zien.
Raar, maar waar!
Raar maar waar, want iedereen doet het tegenovergestelde!
Als ik zeg dat dát ons probleem is, lijkt het wel of ik voor harstikke gek versleten wordt.

Maar nu de de toren van beheerszucht duidelijk aan het wankelen is, vind ik het mijn plicht dat wat ik aan vreemde ontdekkingen deed bij mijn medemens ik dit ook weer terug dien te geven.
Die wijsheid had ik nooit gevonden als ik niet in die voor mij zo vreemde wereld was neergezet.
Wijsheid of iets weten is nooit van iemand en wordt nooit iemands eigendom.
Niets van alles wat ik aan het geduldig papier toevertrouw, behoort mij toe en zou het nooit stiekem met mij in mijn graf willen meenemen. Ik zou me er hooglijk schuldig bij voelen.

Misschien is de grootste boodschap die ik kreeg wel, het zeker weten dat iedereen en niemand uitgezonderd "Uitverkorene Gods is"
Ik mag dan wel te boek staan als een atheist, maar ik heb de Bijbel leren kennen als zijnde het grootste Wijsheidsboek wat de aarde rijk is en waar ik hooguit 10 % als pure wijsheid van mocht ontvangen.
Misschien is het grootste cadeautje wat ik mocht ontvangen wel "Wat de zin van dit aardse tranendal van lijden aan ziekten en oorlogen is".

Natuurlijk is het voor velen de geschiftheid zelve als ik zeg dat "alles maar dan ook alles exact volgens Gods of Kosmisch Plan verloopt". Het gaat in mijn ogen allemaal Perfect en kan niet beter!
Velen zullen om dit weten woest worden.
Maar wat kan ik aan dit oordeel veranderen?
Niets!
Helemaal niets!
Ik kan alleen maar zeggen dat iedereen individueel en/of collectief dit bij zijn/haar laatste ademtocht zal beleven.
Niemand uitgezonderd!
Het waren mijn zeer diepe dalen, die werelds niets verschilden van bijna dood ervaringen en waardoor ik met der tijd een steeds grotere vreemde werd in deze wereld en terugliep in de tijd waar beheerszucht nog niet bestond.
Vindt U het dan nog verwonderlijk dat ik bij leven al tot monddode werd verketterd?

De vele verhalen die hier prijken, zijn louter kleinmenselijke imperfecte weergaven van iets wat te complex is om te beschrijven.
Helaas kan het niet anders, daar een beweging nooit in statische denkbeelden te vatten is.
Het is mijn pogen om U desondanks deze handicap te verhalen over "De Perfectie van het Magisch Niets" en/of "Het zwarte gat van ons bestaan".

voetnoot:
De stamboom is een vergaarbak van vorige levens.
Is het niet prachtig om nu naar de jaarringen van een boom te kijken?
Alle cycli in het Universum zijn elkaars gelijke.